تبلیغات
خاطرات فرات - اولین شعر آیینی من (تشنه معراج )
تاریخ : جمعه 28 مرداد 1390 | 09:16 ق.ظ | نویسنده : محمد زارع پور

من ، تشنه ای که آب به دستم نمی رسد                                     چیزی به جز سراب به دستم نمی رسد


حتی از  این دعا  که   برای  تو  خوانده ام                                          یک سطر مستجاب به دستم نمی رسد

 آقا  چه   شد   که   پای   ضریح   مطهرت                                     حتی  درون  خواب  به  دستم نمی رسد

آقا ببخش اگر که دلم مست مست نیست                                      چندی شراب ناب  به  دستم  نمی رسد

با این که پاک  غرق  گناهم  ولی  سپاس                                          یک  نامه  بی جواب به دستم نمی رسد

ای آفرین به دست دل من که هیچ دست                                           در  حسن  انتخاب  به  دستم نمی رسد

وقتی   که   تار   می  شود   آییینه   دلم                                      تصویر  آن  جناب  به  دستم  نمی رسد

چون   گفت   لا  یمسه     الا  المطهرون                                        متنی  از آن  کتاب  به دستم نمی رسد

وقتی دلم به عشق تو در سینه می تپد                                            یک شعله از عذاب به دستم نمی رسد

گر ذره  توام  که   به   معراج    می روم                                             دستان  آفتاب  به  دستم     نمی رسد

      من سالهاست از دهنت قند می خورم

     از چشمه  لبان   تو  لبخند      می خورم

آقا  حریم  امن  تو  در دل درست شد                                                    گرداب عشق تو لب ساحل درست شد

در        هیئت   الهی    دیوانه هایتان                                                   چندین  هزار  عارف  واصل درست شد

چشم شما تلاوت آیات روشنی است
 با  یک  نگاهتان  دل غافل  درست  شد


آقا  شما خدا شده ای  یا خدا   شما
 در اصل دین بنده که مشکل درست شد


یا  ایها ا لعزیز    یقیناً   دل         شما                                                   مجموعه  تمام  فضائل     درست   شد

غم بود و گریه بود و سحر بود وانتظار                                                  عشق از همین قبیل مسائل درست شد

در   پیچش   عبات  مدثر   نزول  کرد
 با  یک  اشاره  تو  مزمل       درست شد


خونی که ریخت پشت در از قلب مادرت
 در کوزه رفت وزهر هلاهل درست شد


زینب عبارتی است که از ذکر نام او                                                       داغ  دل  تمام  مقاتل         درست شد

وقتی که شیر خوار سرش روی نیزه رفت                                           رنگین کمان عشق تو کامل درست شد

  قبلاً سربریده دگر جان نمی گرفت
           
بر روی نیزه مجلس قرآن نمی گرفت


آقا   برای       چند   پریشان       بیشتر                                              تقسیم کن شما   دل   سوزان بیشتر

چشم شما کلید     شفاخانه شماست                                             آقا   بپیچ     نسخه          درمان بیشتر

باور نمی کنم که  ترا     سر     بریده اند                                               تنها  برای   چند   عدد          نان بیشتر

مثل حبیب و هانی و مسلم که قحط بود
ای کاش کوفه داشت دو طفلان بیشتر


پر می شود خرابه شام از سه ساله ها                                            آقا  نبر  به   کوفه   تو      مهمان بیشتر

آقا    نخواه           خواهرتان مادری کند
بعد  از  شما  برای         یتیمان بیشتر


ای قاری  بریده گلو   در   درون    طشت                                       کمتر   نما      قرائت    قرآن      بیشتر

هر بار خیزران  به لبت  خورده  می زند                                               در  چشم  کودکان   تو      باران بیشتر

والشمر جالسٌ ، همه ساکت که بشنوید                                     ذکر      بنی بنیّ   حسین جان بیشتر

باید             کتاب کرببلا          را ورق زند                                            هر کس که هست طالب عرفان بیشتر

    عرفان که رنگ خون نپذیرد سیاهی است

     عرفان شیعه های شما قتلگاهی است






  • سیستان منت
  • خنجر
  • کارت شارژ همراه اول